Δύο χιλιάδες άνθρωποι στην πλατεία. Τα βιολιά είχαν ξεκινήσει, οι σχάρες ήταν γεμάτες, και το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας είχε καταρρεύσει κάτω από το βάρος δύο χιλιάδων κινητών που προσπαθούσαν ταυτόχρονα να ανεβάσουν βίντεο. Το σύστημα παραγγελιοληψίας που είχαμε νοικιάσει, ένα κανονικό cloud POS, πάγωσε στη μέση της βραδιάς.
Two thousand people in the square. The music had started, the grills were full, and the cellular network had collapsed under two thousand phones all trying to upload video at once. The order system we had rented, a perfectly ordinary cloud POS, froze halfway through the night.
Αυτό που ακολούθησε το ξέρει κάθε άνθρωπος της δουλειάς: χαρτάκια, φωνές, διπλές παραγγελίες, πιάτα που βγήκαν δύο φορές και πιάτα που δεν βγήκαν ποτέ. Στο τέλος της βραδιάς κανείς δεν ήξερε πόσα ήταν τα έσοδα, ποιος κρατούσε πόσα χρήματα, ούτε πόσα σουβλάκια είχαν φύγει στα κεράσματα.
What followed is familiar to anyone in this trade: paper slips, shouting, duplicate orders, plates that came out twice and plates that never came out. At the end of the night nobody knew the takings, who was holding how much cash, or how many portions had gone out as comps.
Το συμπέρασμα ήταν απλό. Το πρόβλημα δεν ήταν ότι το λογισμικό ήταν κακό. Ήταν ότι όλη του η λογική στηριζόταν σε μια γραμμή προς το ίντερνετ, δηλαδή στο ένα πράγμα που σε ένα πανηγύρι είναι εγγυημένο ότι θα λείψει.
The conclusion was simple. The problem was not that the software was bad. It was that its entire logic rested on a line to the internet, which is the one thing a village festival is guaranteed not to have.
Το Efaeto γράφτηκε ανάποδα: πρώτα η υπόθεση ότι δεν υπάρχει ίντερνετ, και μετά όλα τα υπόλοιπα. Ο server ζει μέσα στο μαγαζί. Οι συσκευές μιλούν μαζί του πάνω στο δικό σου WiFi. Το ίντερνετ, όταν υπάρχει, χρησιμεύει για αντίγραφα ασφαλείας και ενημερώσεις. Όταν δεν υπάρχει, δεν το προσέχει κανείς.
Efaeto was written backwards: first the assumption that there is no internet, then everything else. The server lives inside the venue. Devices talk to it over your own WiFi. The internet, when present, handles backups and updates. When it is absent, nobody notices.
Το όνομα είναι από το «εφ’ άπτεσθαι», το άγγιγμα, και ταιριάζει με αυτό που κάνει: αγγίζεις μια οθόνη, και η κουζίνα το ξέρει.
The name comes from touch, and it fits what it does: you touch a screen, and the kitchen knows.